Vay be dünya Şiiri - Tahsin Şeherli 2

Vay Be Dünya

Vay be dünya, ne günlere kaldık,
Kardeş kardeşe hasret olur mu?
Bir tas çorbayı bölüşürken lokmayı,
Şimdi selam vermek bile zor mu?

Aynı evde büyüdük, aynı dam altında,
Yağmur yağsa birlikte ıslanırdık.
Bir ekmek bölünürdü yedi paya,
Paylaştıkça çoğalır sanırdık.

Anamızın duası yeterdi bize,
Babamızın sözü yol olurdu.
Dostluk ucuz, yürekler pahalıydı,
İnsan insana omuz olurdu.

Şimdi kapılar kilit, gönüller mühür,
Herkes kendine bir dünya kurmuş.
Kardeş kardeşi yolda görse tanımaz,
Muhabbet susmuş, vicdan yorulmuş.

Ne para doyurdu bu açlığı,
Ne makam verdi huzur insana.
Kaybettik eski günlerin hatırını,
Vay be… yazık oldu bu zamana.

(Söz Tahsin Şeherli)