Vavie*n Şiiri - Yorumlar

Kemikleri sızlatan suskunluk ve kemiği etinden iğrendiren gri karanlıkla demlenen aile.
Kapıların ardından geriye yas kaybı yaşayan, yalnız, hiç giyilmemiş bir bahar ve gözlerine değmeyen, hiç gidilmemiş, jiletten keskin, sigara kağıdından ince yollarda...
Aile ölü doğmuştur saçları rüzgara karşı savrulmayan evlerde.
Sırrı kanamıştır katıksız yenen yufka ekmeğin yüreğinde ve...
Sevilay, Sevilay ah Sevilay söylenmeden,
Seven...
Dolaplardan çıktım, yaz yoğurdunda yüzü ekşiyor güneşin.