Tenim yağız, içim kızıl, sen içimde vaveyla
Bıktırdığın yokluğundaki alaca şafakların
Eşiğinden çıkarak zamana yayılıp da geldim
Verdiğin onca sözü heybemde saklayarak
Yıldızlarda salınıp, huzuruna yöneldim
Sen yoktun, çıkış yoktu, umut yoktu dünyada
Ben hep buradaydım, sen nerdeydin Vaveyla
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta