Bir vatanım vardı benim bir zamanlar
Anamın, babamın, atalarımın doğduğu topraklar.
İşte biz bu topraklarda büyüdük
Çıplak ayak koştuk, mal otardık
Bu topraklarda kayırdı, anam bunca çocuğu
Çiğerlerimize hep bu yerlerin havasını çekmiştik,
Susadıkça buz gibi soğuk sularından içmiştik.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta