Bahr-i fakir sensin, vasl-ı münteha! Sen aşkın müntehasında ben verâsındayım,
Keremkâr ol ey güzel! mâh cemalinden bir bade göster,
Aşkın ile kaimim, ben aşkınsız yapamam,
Aşkın su gibidir bana, her daim içmekten kendimi alıkoyamam,
Mütebessim çehren ufkumu dolduruyor, başka şeyler mâlâyâni zaman çalıyor,
Ay Yüzlüm Şimşek Emsal Çaktın üzerime,
Gel ve gül artık, gül ki Gül de Kin de gülsün.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta