Evlatlarım, ben ölünce çok üzülmeyin
“Emir Allah’ın” diye kendinizi teselli edin
Daima: “bir gün biz de öleceğiz! ” deyin
Helalinden giyinip kuşanın, yiyip için
Meşru daire içinde gezip eğlenin
N'olur ara sıra bana da Fatiha gönderin….
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta