Vasiyetim Şiiri - Can Elıf

En sıcak saatlerdi...
Gökyüzü bile nefes alamıyordu.
Ateş yalnız toprağı değil,
insanın içini de yakıyormuş,
bunu senden öğrendim.
Şimdi senin olmadığın her yerde
bir yangın büyütüyorum.
Biraz Ankara'nın ayazı,
biraz yaz sıcağı,
biraz sek rakının boğazımdaki yangını,
biraz da gözlerinin bıraktığı iz...
Son bir kez gel öpeyim …
Neden bendeki ciğer yankısı özlemle …
Neden yalnızım …
Neden adamım :/