Vasiyetnâme Şiiri - Özgür Canıtez

Güneşin zirvede olduğu,
Yağmurun yer yüzüne aktığı anda,
Kuşların ötüştüğü, çiçeklerin açtığı,
Çocukların gülüştüğü, sevgililerin öpüştüğü,
Bülbülün, güle feryâdının dindiği vakit öleceğim!

Gökkuşağının en tepesine takacağım halatı.
Nâçiz bedenimi asacağım havada.
Yirmi üçüncü yaş günüme yasımla gireceğim,
Annemin beni doğurduğu gün öleceğim!

Ana haber bültenlerine çıkacaktır vaziyetim
Bu da size son vasiyetim
Mezar taşıma "kara sevdâya meftun kaldı" yazsınlar.
Şu yalancı dünyâdan bâkir - bekar göçeceğim
Yârim için öleceğim, aşkım için öleceğim!