Son sözü: “Ölüm” oldu.
Ölüm...
Daha az önce hoş geldin diyordu oysa
Kardeşimle baktık gayri ihtiyari kapıya,
Kapalıydı.
Biz ise uzun süredir, orada babamın başındaydık.
Hastalıktandır diye düşündüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hüzün sardıran gözlere ıslaklık halini aldıran dizelerin şairini saygılarımla kutlarım
okurken hüzünlendim.bir o kadar da düşündüm... ve babanız haklı sanırım.dünyaya tuhaf gelen kişi....çok güzel ifade edilmiş her satırda.kalemin hiç susmasın sevgili önder
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta