Dörtte üçüm gitti, varsa; yaşanacak nesi kaldı
Ben; bir ikindi zamanı sonrasıyım, bitmek ü’zre.
Bir, dört sapımdan tutulup da yola çıkması kaldı
Bavulumu topladım hazırım işte! Gitmek ü’zre.
Kristal camlara döndüm çok inceldim, kırılırım
Tüh be yazık oldu ya, aha-vaha, eyvaha gelmem.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta