Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
böyledir aşk
acı verir
lakin o acının hep esiri olmuşuzdur.
hep
arzulu...
Kutlarım....
varlığını sorgulamaya başlayacaksan öncelikle bendeki yokluğundan başla; belki böylece varlığınla, ruhumu, yokluğunun verdiği acıdan kurtarabilirsin
yüreğinize sağlık...
nefis bir yazı kaleme almışsınız....
nefisti....
selam ve saygılar değerli kaleme...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta