Nerdesin!
Ey beklenen!
Ne zaman dağıtıverecek gözlerinin yıldızı
Bu karanlık perdeyi!
Ölmek istiyorum artık,
Dekorsuz, poz almadan.
Batan bir güneş gibi ihtişamla değil,
Kaderin bileklerime taktığı prangalardan, kurtulmak için ölmek
Mütevazı bir odadan, süslü bir salona geçer gibi...
Söyle nerdesin!
Yanan alnımın müşfik avuçlarında,
Dinlendirecek meçhul dost...
Toprak olmak,
Bağrında çiçeklerin yükseldiği bir toprak,
Ve Çiçeklerle yaşamak...
Ey karanlığımın tek umudu!
Kafesteki sürgün ruhumun,
Sabırsızlıkla beklediği asil dost,
Son bulmayacak mı,
Nikahımı kıydığın aydınlıkla randevum!
Habeş ŞİRİNOĞLU
Habeş ŞirinoğluKayıt Tarihi : 18.12.2005 12:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!