Dünya bir sahne herkes rolünü oynar
Hiçbir şeye sahip olmayan sen
Altın, gümüş, pırlanta değerli her şey
Hiç birşeyi yanında getirmeyen sen
Bunlara anlam yükleyen değerini ölçen sen
Yediğin içtiğin herşey var devam ediyor hayatta
Bunlara bile değer veren sen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta