Var Oluş Şiiri - İlke Elmastas

Güzleri uzun ağaç gövdesi,
dallarından koparılan zamandan
ve düşen bahar sancıları, toprağa sinerken,
yaprak yaprak savuşturuluyor sesi kesen hışırtı,
sayfalar dökebilmek gözlerinden,
kara kirpiklerin mürekkep ağzı
her merhabanda sevinirken göz bebeklerin,
yazılıyor beyaz avuçlarıma,
sen sadece var olduğunda!
kara dönüşüyor satırlarım,
siyah desen; kömür ağzı,
kar desen; çığ okyanus
kara dönüşüyor uzun uzun
neresinden yazarsan bak;
kara dökülüyor satırlarım..
o uzun kirpiklerin çünkü
ince keskin mürekkep yarası