Var'lar Şiiri - İrem Akçay

​Bak göğe, menevişler var,
Burcu burcu açmış şakayıklar.

​İçimde sana çıkan yollar var,
Deryalardan taşar sevdalar.

​Gamzende dinlenen ruhum var,
Çocukların dilinden dökülür şarkılar.

​Gözlerinde hâlâ bir ben var,
Aşkımızı duymuş insanlar.

​Durup tüketilen yollar var,
Umudu uçuran uçurtmalar.

​Ellerine değmemiş ellerim var,
Hikâyemizi bilir kuşlar.

​Bankta sarılan sayeler var,
Uzaktan yakına gelir yârlar.

​Tomurcuktan solan sabi var,
Sende pürmürdeyi yeşerten sular.

​Derunu yakan firak var,
Aklımda kalmış muhabbet dolu bakışlar.

​Nice isyanı körükleyen od var,
Yârimin sâgarında âblar.

​Toprağın bağrında yatan var,
Altına girmeden ölür bazılar.

​Oluk oluk kanayan yara var,
Ancak mahbubdan gelir şifalar.

​Yel esince gelen râiha var,
İçime yalnız bû-yı yâr dolar.

​Yaprakların hışırtısından ürken var,
Her sesi yârin ayak sesi sanar âşıklar.

​Yastığa konup dinlenen baş var,
Sine-i yârda uyumadan yaşamaz giriftarlar.

​Yüreğimi acıtan ayrılık var,
Elbet elbet olur kavuşmalar.