İnsanlar içinde bir bana mı görünür bilmem ama
İstanbul’un vapurlarında en azından bir yılan var
Boyutlarına bakılırsa boğa yılanı yahut anakonda
Yılandan korkmayan yolcular hızla vapurlara atlar
Vapurun alt tarafında denize sıfır olmayı severim
Tahta iskeleden hemen sonra dar kenara saparım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta