Günün ilk ışıklarında kulağıma bir ses geldi.
Beni huzura davet ediyor sanki
Bir yanımda da Benim uyanmamı engellemeye çalışan beni oyalamaya çalışan bir fısıltı his ediyorum.
Doğruldum çağrıyı algılamaya çalıştım.
Beni huzura, kurtuluşa davet ediyordu anladım. Namaz ve niyaz isteniyordu benden
Ufkun ilk ışıklarında semaya yükselen bir çağrıyla huzura daldım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta