Vaka-i Alev Şiiri - Atakan Kocaman

Yekpare gönülüm bozdu kendini, yine muhassıl etti seni mene
Senin üçün helak olmak da edvar-ı fetret de bana yar-ı gaibtir

Fecayi nifakları kenar attı, sema-yı esrar etti seni mene
Nur-i nazar gülüşünden hicran eyledi melekler Hakk’tan, müncezibtir

Aşkın ihtiram tevekkül değil, ateş-i melanet etti seni mene
Bühtanlarını unutturdu, yine nadan-ı yüreğimi meyus ettir

Meyl-i meal esaretin sardın beni, Hakk tenkil etmedi seni mene
Men serseri oldum ya peşinde, suret-i hak değil seng-i mezarettir

Unutmuştum ebediyyen ukde-i hicranı, ateş-i ruz-i cezanı
Hakk hatırlattı feyfa-ı tahhar buhran-ı şitaban nevha-i hüsranı

Girmeseydi aramıza müvezzirler, görse beni irşad-ı ikbalin
Men kendimden geçerdim öperken izmihlal olacağım dudaklarını

Bu sefer hiç merdud etmezdi gülerken senin müstağrak-ı gamzelerin
Tapardık birbirimiz, a'raz hissiyatlerin velvelesi zor idrakı

Acaba yine gider mi, bu reng-i hayat sedaid enzar-ı hayalin
Çünkü mahvetti beni vaka-i alevle yanan evham-ı cimaların