Vaftiz Şiiri - Fener Alp

VAFTİZ

Zaman bir yok oluş süzgeci
Asi bir küheylan edası
Baykuş tünemiş
Seslerin kınalı yanı,
Mor ölümlere kucak açmış hayat,
Üç türevli bir yalnızlık alıyor,
Paçavralara ayırıp
Serpiyor bedenimi.

Durağan hayat
Bam teline vuran deniz
Güneşi soldurmaya yeltenmiş
Serin sularda çektiğim
Kayalık sahili özlemim,
Yengeç selamı
Deniz anası hasretiyle..

Köküm sana,
kapalı uykulara hasretim
Bir yanım hicran,
Soluma aldığım
Pencerem
Bir kanadı yaralı
Buluta gidiyor

Bir masa
Etrafı keskin çizgilerle
Örtü
Beyaz kar sanki
Duvar
Ay karası boşluk
İçim
Tuhaf tedirgin
Arası açılmış dudaklar,
Seyrek
Sığyaşlara vermişkulaklarını,
Ürperti celali ten..
Lügat hırsızı acılar
Doğrulanmaz bir kambur,
Alfabesiz
Konaklamasız
Süreğen bir sürüngen şimdi
ibadet gibi
alacasına vurgun,

İğneliyor her yağmur damlası..
Zakkum çiçekleri ötüyor..
Zebaniler cirit.
Bir inziva türküsü söyler yüreğim
Kol değneklerine bağlı hayallerle
Kötürüm bir uzun hava eşliğinde

Hadi durma
Beni...
Vaftiz et ellerinle