Yalan bilsem de kimse yutmadi
Bir dostlugum dostluk tutmadi
Herkes yuz cevirdi; kin, garez unutmadi
Sozlerim yer bulup vaatlerim tutmadi
Bir isik ugrunda yanan kelebek gibi
Anasi uyuya kalmis ac bebek gibi
Sahibini diyar diyar arayan sadik bir kopek gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta