Neye heves etsen içinde kalacak,
Hangi yâri sevsen elin olacak.
İman diye sarılsan önün kapanacak,
Tuttuğun dal kırılacak,
Güvendiğin dağ yıkılacak.
Acıların daim, hüzünlerin baki;
Hatıraların tuz, anıların buz olacak.
Ne bir yara kapanacak
Ne bir sızı dinecek.
Her giden senden bir parça götürecek,
Her kalan, içinde bir şey öldürecek.
Bir gün susacaksın, kimse anlamayacak.
Gülüşün yüzünde, fırtınan içinde kalacak.
Kimse bilmeyecek kaç kez yıkıldığını,
Kaç gece sabaha kadar kendinle savaştığını.
Neye el uzatsan uzaklaşacak,
Nereye dönsen bir kapı kapanacak.
Dün umut dediğin, bugün yükün olacak;
Yarın dediğin, dünün gölgesi kalacak.
Sevda diye yandığın kül olacak,
Vefa diye beklediğin el olacak.
Bir ömür verdiğin, bir gün unutacak;
Adını anmadan hayatına devam edecek.
Ve sen…
Bütün bunların ortasında ayakta kalacaksın.
İçinde bin kez ölüp,
Dışında bir kez bile belli etmeyeceksin.
Çünkü bazı insanlar kaderine ağlamaz;
Kaderini içine gömer.
Bazı yaralar iyileşmez;
İnsan, acısıyla yaşamayı öğrenir.
Kayıt Tarihi : 17.10.2026 16:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Asra (zamana) yemin olsun ki,insan gerçekten ziyan (hüsran) içindedir." ASR SURESİ




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!