Vaa Adam Şiiri - Hatice Güzen

Vaa adam
gel
şu işiğ ucundan tutuve
boğn olsun
getmeyve

şartoğsuğ
goçup gidecin
gun gormeduğum düğyadan

o zaman anlasığ
püşpürük oynamasaydım desiğ
vaaa garı
beni de al ollara
deye deye çığrusuğ

eğniğdeki urbaları
yolasığ
o zaman anlasığ
ögsüz
yetum galduğu

bizim adama ba
anasınığ sütünden gopup
benim cüncük gollama bindi

ben de uşagdım
emme
gız doğurmuş anam
tarlay goşmag düşdü payıma

anadolu gadını
cefaludu
vefaludu
deye deye
yüg bindüdüle
uşag yaşlara
Netseydile ana yüreğ
gıyamayalla kı

va adam
ben göçünce
üsdüme
susam ekesiğ biliyan

mavi mavi açan

ben sağıkan
ekiveseğya o mavileri