Şimdiden sözünde duramıyorsun,
İçinden gelerek aramıyorsun,
Hiç bir ilacıma yaramıyorsun,
Peşinden koşmaktan vazgeçeceğim.
Hüsranla bürüdün garip başımı,
Yavana döndürdün ekmek, aşımı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir iki düzeltme ile gözden geçirilmeli diye düşünüyorum. Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta