Uzay Türkmen Şiirleri - Şair Uzay Türkmen

Programcı, Yazar, Şair, İnternet Yayın Yöneticisi
0

TAKİPÇİ

Uzay Türkmen

Gece uyku tutmadı yine.
Bahtsız devey can yoldaşı sandım,
Çitten atlayan koyun yerine
Çölde kutup ayılarını saydım.

Yedi gün aç, susuz, öz yaşadım,

Devamını Oku
Uzay Türkmen

Çiğ süt emmiş anasından,
Ateş olmasada çıkartır duman,
Kendi cinayet davasında
İdam edilir kurban.

Devamını Oku
Uzay Türkmen

Ben dünyanın
en kötü insanı olsam
sen
aklanacak mısın

Devamını Oku
Uzay Türkmen

Cefa çekmeden sefa sürülmez.
Seveni seven, dünyada görülmez.
Bir gülüşe, bir gül yeter
Terkedenin cefasını seven çeker.

Devamını Oku
Uzay Türkmen

Sevdadan ölmek mi?
Bir an yeter.
Arkamdan gelmek mi?
Bir kan yeter.

Su gibi akar, çölden gelirim,

Devamını Oku
Uzay Türkmen

Dostoyevski alıştırdı beni kumara
Meyhanelerde dayak yiyişim ondandır

Atilla İlhandan öğrendim kendimi vurmayı
Alışkanlık yaptı sonra
Pir Sultan öğretti ölüp ölüp dirilmeyi

Devamını Oku
Uzay Türkmen

Habil'in Kabil'i öldürmesiyle başladı her şey
O gün gördük biz haksızlığı
hazmedemedik

Ruhlar denizinin kıvılcımı oldu Kabil
vidanımızın sızlaması ondandır

Devamını Oku
Uzay Türkmen

siz ki
her yarışta ödül
her savaşta zafer

siz ki
her barışta bencil

Devamını Oku
Uzay Türkmen

bir rüzgar okşar tenini
unutmayasın diye beni
kelebeklere verdim emrimi
yıldızlara götürecek seni

Devamını Oku
Uzay Türkmen

Ali Rıza Bey’i kaçırıp fidye isteyen bendim
Ben yolladım küçük Mustafayı Askeri Okula

Çanakkale’de ben düşürdüm milletleri birbirine
Ben ihanet ettim vatanıma
İşgalcileri ben davet ettim

Devamını Oku