Gece uyku tutmadı yine.
Bahtsız devey can yoldaşı sandım,
Çitten atlayan koyun yerine
Çölde kutup ayılarını saydım.
Yedi gün aç, susuz, öz yaşadım,
Çiğ süt emmiş anasından,
Ateş olmasada çıkartır duman,
Kendi cinayet davasında
İdam edilir kurban.
Ben dünyanın
en kötü insanı olsam
sen
aklanacak mısın
Cefa çekmeden sefa sürülmez.
Seveni seven, dünyada görülmez.
Bir gülüşe, bir gül yeter
Terkedenin cefasını seven çeker.
Sevdadan ölmek mi?
Bir an yeter.
Arkamdan gelmek mi?
Bir kan yeter.
Su gibi akar, çölden gelirim,
Dostoyevski alıştırdı beni kumara
Meyhanelerde dayak yiyişim ondandır
Atilla İlhandan öğrendim kendimi vurmayı
Alışkanlık yaptı sonra
Pir Sultan öğretti ölüp ölüp dirilmeyi
Habil'in Kabil'i öldürmesiyle başladı her şey
O gün gördük biz haksızlığı
hazmedemedik
Ruhlar denizinin kıvılcımı oldu Kabil
vidanımızın sızlaması ondandır
siz ki
her yarışta ödül
her savaşta zafer
siz ki
her barışta bencil
bir rüzgar okşar tenini
unutmayasın diye beni
kelebeklere verdim emrimi
yıldızlara götürecek seni
Ali Rıza Bey’i kaçırıp fidye isteyen bendim
Ben yolladım küçük Mustafayı Askeri Okula
Çanakkale’de ben düşürdüm milletleri birbirine
Ben ihanet ettim vatanıma
İşgalcileri ben davet ettim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!