Uzat Ellerini Şiiri - Seyrani Göl

Uzat ellerini bana,
ben hâlâ eski günlerdeyim.
Saatlerin durduğu bir sokağın ucunda,
ilk kez seni gördüğüm yerdeyim.

Tozlu aynalarda yüzüm çoğalıyor,
her biri başka bir hatıraya bakıyor.
Bir kapı gıcırdar içimde usulca,
ardında bir çocuk sesi seni bekliyor.

Sesim ince bir çatlak gibi duvarlarda,
çağırdıkça geçmişe düşüyor adımlarım.
Bir mendil kadar beyazdı umut,
şimdi sararıp duruyor ceplerimde.

Takvimler beni çoktan unuttu,
günler adımı eksik telaffuz ediyor.
Ne ileri gidebildim ne dönebildim,
iki zamanın arasında sensiz kaldım.

Uzat ellerini ne olur!
ben hâlâ aynı eşiğin gölgesindeyim.
Gelirsen zaman yerini bulur;
gelmezsen, ben hep seni beklediğim yerdeyim.
S.GÖL