Akrep yelkovanla
Gece gündüzle
Adem oğlu hayalleriyle
Kovalamaca oynar
Ne kaçan yorulur ne kaçıran
Bu döngü böyle devam eder.
Ruh sonsuza uzanırken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çablar yüzen
boğulur bilmeyen..
sen ey.. hep gemisini kurataran
yüksek karakterli, onulu kaptan
Allaha emanet olasın
Selamlar;
Zamanı sal gitsin
o yok sen yok.
Aklında öyküler
biriktir.
Oyun yok oyuncu yok.
Gerisi mafi...)
***
Kutlarim sizi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta