Uzaktan Şiiri - Vedat Dönmez

Seninle uyanıyorum uzaktan,
Her gece sessiz rüyalarda bana seslendiğini duyarcasına...

Sana dokunuyorum uzaktan,
Ellerinin ellerime değdiğini hissedercesine...

Sana bakıyorum uzaktan,
Gözlerimin tek yolunun sana çıktığını bilircesine...

Seni kokluyorum uzaktan,
Teninin kokusunu uzay boşluğunda koklarcasına...

Seni dinliyorum uzaktan,
Sesinin kalbimden ruhuma giden notalarını tekrarlarcasına...

Seninle ağlıyorun uzaktan,
Mutlu günler için beklediğimiz gözyaşlarımızı saklarcasına...

Seni seviyorum uzaktan,
Dilimde kelepçelenmiş bu iki kelimenin kilidini açmaya çalışırcasına...

Seninle yaşıyorum uzaktan,
Yaşayıpta yaşayamadığım hayatın farkına varıp seninle yaşamayı istercesine...

Seninle ölüyorum uzaktan,
Yeniden doğup seninle yaşamayı ümitlercesine...

Seni özlüyorum uzaktan,
Yokluğun kalbimde sevda yelleri estirircesine...

Seni bekliyorum uzaktan,
Bir gün tekrar gelip asla gitmeyeceğini umarcasına...

Kısacası;
İmkansızlıklarla dolu seni unutmayı kabullenircesine,
Uzaktan,uzaktan...