Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Efsun hanım bu güzel ve nazik ve bir o kadar ince yorumunuz için çok teşekkürler:)
Harika bir yürek sesi. Duygusu çok yüksek, çok içten bir şiir olmuş. Tebrik ederim.
klasik halk şiiri tadında ama modern bir sızıyla birleşmiş.Gönülden alkışlar :)
Efsun hanım bu güzel ve nazik ve bir o kadar ince yorumunuz için çok teşekkürler:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta