Uzak İz Şiiri - Ahmet Hani

Sıkıcıdır,
kapı kolu
senin ellerinle
dönmediğinde.

Gölgen duvarda
isteksizce sürünür;
ölü bir ses
evin boğazında
takılı kalır.

Pencere, bekleyen gözleriyle
tek kelime etmez;
camın ardındaki çiçekler
evin sessizliğinde
nefes almaz.

Ayakkabılık
yürünmemiş ayakkabılarla doludur,
ve yollar
yıllardır
ikiye ayrılır.

Sen...
hangi yoldan gittin?

Gökyüzü doludur
göllerin yolunu kaybetmiş kuşlarla;
ve bir kayık
sahilde,
yıllardır
karaya oturmuş.