Birbirini seven iki ruhtuk sadece,
O bana anımsatıcılar sunardı,
Yaşamdan,
Geçişten,
Ya da gelecekten,
Benimle ilgili, beni yansıtan,
Müzikler eskiydi,
Renkli, sepya tarzı artistik bir şey,
Galata’dan başladı, sana uzanmalar,
Ve senden bana yansıyanlar,
Sonrası, sessizlik.
Uzak bir ülkeye vardığında,
Yoktular.
Bir daha,
Yansımalar,
Ortada.
Ağzıma geleni, saydım sana,
Toy mizacına,
Kim olduğuna,
Bakmadan daha,
Sana söyleyemedim oysa,
Gittiğin yanlış yönün, hala, yanlış olduğuna,
Duymak istediklerini, söyleyenlerin yanında,
Sarhoş olmuşken sen,
Tozdum ben.
Aranızda,
Oysa hepimiz hissederiz,
Kendimize yaklaşanı,
Ve bütün o telefon görüşmesini yaparken,
Kendinde sevmediğin bir yanını görmeni sağladığım için,
Teşekkür ettiğini bana aslında,
İçinden, sessiz, sedasız,
Yön verdiğimi yaşamına,
Kimse bilmez.
Ezgi Özsan
Kayıt Tarihi : 22.2.2026 00:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!