Uzak bildiğimiz Ayrılık Şiiri - Hasan Sa ...

UZAK BİLDİĞİMİZ AYRILIK

Ellerin çekiliyor ellerimden
Kelimeler kırılıyor dilimde
Keskin bir bıçak
Kesiyor geçmişin iplerini
Umutla baktığımız gökyüzü
Omuzlarıma bir yük gibi biniyor
Bulutlar gibi serin nefesin
Beni boğuyor
Ne zaman geldik bu yol ayrımına
Ne çabuk unuttuk düşlerimizi
Hangi zaman ördük biz bu duvarları
Ne zaman esti o soğuk rüzgâr
“Canım “ diyen sesin
Birden fırtınaya dönüyor

Dudaklarımda yarım kalan
Boğazımda düğümlenen cümleler
Bir veda sözcüğü ile yüzüm soluyor
Kirpiklerime inen karanlık
Gözyaşlarım bile bana ağır geliyor
Oysa ne kadar da yakınmış
Uzak bildiğimiz ayrılık
Acısı yavaş yavaş gözlerime vuruyor