Gönlüm, gönül koydu sessiz ve tenha.
Ben istemedim canım, can çekti candan.
Çaresizmiş meğer, tenezzül ettiğin kuldur.
Çare olacaksa vermez ki iki damla su.
Bekler ki gafil, eriyesin sen yavaş yavaş.
Ne sandın kendini bir çiğnem ettin daha dün,
Bu ne böbür, sanırım olacakmışsın şerik.
Bu kadar isteği sıralayıp durdun.
Unutma sende kulsun, arama kul.
Gittiğin yol insanlık yolu değil.
Seni görünce atan kalp mi dursun.
Kenan GEZİCİ 30/10/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 30.10.2026 19:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!