Ashabı Keyf sanki,
Kıtmir de değil ki yanındaki.
Ne mağarası,
Ne kralı,
Ne de davası.
Kendini sanmış yedi uyurlardan biri;
Ama bilmez ki bununki gaflet uykusu.
Ayın olmadığı gökyüzünde,
Bu neyin uykusu?
Güneş doğmadan ona,
Doğduğu yerden battığı zamana.
Derler: Bu neyin bilmecedir?
Bilmeyen adama hayatın kendisi,
Bilmecenin ta kendisi.
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 00:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!