Nazmiye İnal Antoloji.com

Hayatın ilkbaharında olsam bile şimdiden sonbaharımı yaşıyorum sanki… Solmuş yapraklar dökülüyor, bıkmışım hayattan. Yüzümde mutsuzluk, yorgunluk, solgunluk, her şeyden bıkmışlık var. Tamamen tepkisizim hayata… Gençlik ateşimin yavaş yavaş söndüğünü hissediyorum içimde. Yeni aşklar, heyecanlar arıyorum kendime. Yeni aşklar, heyecanlar…Heyecanı bitmiş birisi hayattan da kopmuş demektir. İşte bende öyleyim. Belki şu anki yalnızlığımdan kaynaklanıyordur. Ama yinede bıktım. Bıktım her gün aynı şeyleri yapmaktan; okula gitmekten, ders çalışmaktan, resim çizmekten, satranç oynamaktan ve her şeyden… Hatta hep aynı insanları görmekten, duyguları bile aynı tıpkı bir robot gibi neye programlıysa onu yapıyor. Görünüşte tebessüm ediyorlar ama içlerinden ise demedikleri söz yok. Onlar için moda olmuş iki yüzlülük, dürüstlükse eski çağlardan kalma bir alışkanlık…Uzaklaşmak istiyorum bu şehirden. Başka bir şehre göç etmek… Rüzgarın estiği yere değil tam tersine gitmek istiyorum. Yeni insanlar, yerler görmek yeni duygular yaşamak istiyorum ve yeni bir HAYAT…
..

Devamını Oku

Toplam 3 mesaj bulundu

TÜM YAZILANLAR