İbrahim Alaattin Ateş Antoloji.com

Tüm dünya, 1965 yılının son gününde yeni bir yılı karşılamanın telaşı içindeydi. Kimi evlerde sofralar kuruluyor, kimi yerlerde saatlerin gece yarısını göstermesi bekleniyor, insanlar yeni bir yılın getireceği güzelliklere dair umutlar besliyordu. Takvimler 1966 yılına doğru ilerlerken, aynı günün akşamında, saatler 20.00 sularını gösterdiğinde Malatya’nın Darende ilçesinde bir evde dünyaya gözlerimi açmışım.
Dünyaya gelişim, bir yılın sona erip yenisinin başlamasına birkaç saat kala gerçekleşmişti. Belki de hayatımın ilk sayfasına, eskiyle yeninin tam ortasında bir tarih yazılmıştı. O gün başlayan hayat yolculuğum, zamanın ağır ağır çevirdiği takvim yapraklarıyla birlikte bugünlere kadar geldi.
Çocukluk yılları, gençlik heyecanları, dostluklar, sevinçler, hüzünler, ayrılıklar ve nice hatıra birbirini takip etti. Her yaş, hayat kitabıma yeni bir sayfa ekledi. Kimi sayfalar gülümseyerek okunacak kadar güzel, kimileri ise insanın yüreğinde iz bırakan hüzünlerle doluydu.
Vatani görevimi yerine getirdikten sonra çalışma hayatına atıldım. Yıllar boyunca kamu hizmetinde bulunmanın sorumluluğunu taşıdım. Sabahları başlayan mesailer, birbirini kovalayan yıllar ve geriye dönüp bakıldığında sanki bir anda geçmiş gibi görünen uzun bir çalışma hayatı…
Ve nihayet 2023 yılında emekli oldum.
İnsan emekli olduğunda zamanın kendisine kaldığını düşünür. Oysa insan, çalışma hayatından emekli olabilir ama hayattan emekli olamaz. Çünkü hayat devam ettiği sürece insanın yapacakları, söyleyecekleri, üretecekleri ve paylaşacakları vardır.
Benim de aileden gelen güzel sanatlara olan ilgim, yıllar içerisinde hayatımın önemli bir parçası oldu. Şiir yazmak, fotoğraf çekmek ve Türk halk müziği dinlemek; benim için yalnızca birer uğraş değil, hayata başka pencerelerden bakmanın yolları oldu.
..