İnsanlar uykuya dalmışlardı.
Dünyaya aldanmışlardı.
Nefslerine uyup,
Şeytanın peşine takılmışlardı!
Dünyayı oyunla oynaşla geçiriyorlardı.
Kötü yürekli olup şeytanlaşmışlardı.
Fakat bu gerçeğin farkında değildiler.
Melek olduklarını sanıyorlardı!
Öldüklerinde yıldıza dönüştüklerine inanıyorlardı.
Huzur içinde uyuyacaklarına da inanıyorlardı.
Oysa dünya imtihanını kaybetmişlerdi.
Tek tek cehennem ateşlerine düşüyorlardı!
Şeytan tarafından büyülenmişlerdi.
Yalanlara yönlendirilmişlerdi.
Ömürlerini bir hiç yolunda tüketiyorlar,
Sonsuz karanlıkların içinde kalıyorlardı!
Fakat gerçekler gizlenemezdi, üzeri örtülemezdi.
Biri bir gün mutlaka uyuyanları dürtükleyecekti.
Tüm uyuyanları uyandırmaya bir uyanık yeterdi.
Sonunda beklenen uyanık gelmişti!
Tüm dünyaya gerçekleri haykırdı.
Hakikatleri birbiri ardına sıraladı.
Tek tek insanlara bilakis ulaşarak,
Her birini ilahi aşka çağırdı!
Son din İslam’ı öğretti onlara.
Son peygamberi uzun uzun anlattı.
Sonsuzlukları gösterip gözlerine,
Onları o sonsuzluk diyarına hazırladı!
Kötü yürekli olmaktan sakındırdı.
Zalimlerin daima karşısında yer aldı.
Hiç kimseden çekinmeden söyledi gerçekleri.
İnsanların yürekleri akılları hayatları aydınlandı!
Enes Muhammed
Kayıt Tarihi : 25.12.2025 20:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
