Uyan! Şiiri - İbrahim Coşar

Yürü sevgili dostum yürü yollar aşınsın
Halkımızın dertleri Ankara’ya taşınsın
Birleşerek ses verir atılan her adımlar
Yürümeyenler uyuz eşşek gibi kaşınsın.

Bir ok kolay kırılır, ikisi üçü zordur,
Bu oklar çoğaldıkça tesiri anafordur
Çarptığını durdurur, duranı dibe çeker
Halkların haklarına her şair kalemşordur.

Dernekler kapatılmış sendikalar sararmış,
İşçinin emeğine karşı gözler kararmış
Hak peşinde koşması gereken seçilmişler
Hesap verecek olan halktan hesap sorarmış

Fabrikadan atılan dokumayı unuttu
Halk dertlere gark oldu yakınmayı unuttu
Cehalet fırtınası nice aydını yuttu
Halk ha bire dinliyor, okumayı unuttu

İlk emri oku olan kutsalımız Kur’an var
Cehalet kuyusunda debelenip duran var
Kendini ve aklını şeyhine teslim etmiş
Ne dertten kurtulan var ne aklını yoran var

Geceler hayli uzun sabah gelmek bilmiyor
Düğme yanlış ilikte ne yapsan yap olmuyor
Atatürk’ün bir hayli güvendiği gençliğin
Yarından umudu yok, yüzler asık gülmüyor

Ekmek aslan ağzında iş bulmak bir dert oldu
Geçim derdine düşen yüzde doksan dört oldu
Coşari karanlığı aydınlar aydınlatır
Milletin bu gafletten uyanması şart oldu

16.02.2026/Samsun