uyanacaksın...
uzaklarda bir kıyı kasabasında.
martı sesleriyle...
'neredeyim? ' diye soracaksın kendine...
günes ferini yeni söndürürken...
tutulmus sırtınla ve mahmur gözlerinle yürüyeceksin...
sokagındaki köpeğin bile uyusuk oldugu dinginliği...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta