Kurumuş bir dal gibi yalnız kalmışsın,
Yeşerttiğin yapraklar terk etmiş teker teker.
Etrafını saranlara aldanmıştın.
Onlarda gider demiştim birer birer.
Tüm manaların içi boş şimdi,
Anlamsızlık la yaren olmuşsun.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta