Gün boşalırken güneşin kucağından
Ayın bıktıran yalnızlığıyla karşılaşırım
Çare umarım yıldızlardan, kayıp giderler…
Rüzgâr inadına hafif, deniz bir o kadar sakin…
Sadece boş kayıklar, konuşurlar benimle
Dalgalarla yukarı ve aşağı, kıyısında iskelenin.
Ay ve ben, baş başa…
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta