Utansın Şiiri - Üner Dilek

Yokları yükledim varın sırtına
Düşüp de kalkdığım yollar utansın
Bir yanım kar tipi bir yanım boran
Ahvalim sormayan kullar utansın

Hani kardeş idik dost idik bir de
Hani beraberdik aynı fikirde
Hay dedik Hu dedik güya zikirde
Yalanlı dolanlı diller utansın

Sazlarda düzen yok besteler garip
Sazende nağmeden halden muzdarip
Aşığın derdinden anlamaz tabip
Pençesiz mızrapsız teller utansın

Gülşende matem var açmadı gonca
Bülbüller bekledi yıllar boyunca
Varıp boynu bükük dala konunca
Sevdadan nasipsiz güller utansın

Mecnun çölde Ferhat dağda çaresiz
Kerem gurbet elde kalmış kimsesiz
Heba olmuş gönül bilabedelsiz
Yangından habersiz küller utansın