Utansın Şiiri - Birkan Demirci

Elini ihanete atan utansın,
Menfaatten yana duran utansın.
Can bildiğim, yarama tuz basanlar,
Yüzüme gülüp arkadan vuran utansın.

Soframda ekmek bölüp kin saklayan,
Dara düşünce kaybolup yaslayan.
Gölge gibi ardımda pus kuranlar,
Gün doğunca inkâr eden utansın.

Yol uzun, yük ağır; dosta güven zor,
Söz namustur, çiğneyen kalbi kor.
Vefasızlıkla övünüp gezenler,
Bir gün aynada yüzüne bakan utansın.