Küçük yaşta gurbete düşüren
Şu bozuk düzen, Kur’an utansın
Hayatın çilesi derde batıran
Allah’tan korkmayan kullar utansın
Gezerim perişan illerden ile
Boyun eğdim artık şansa kadere
Gençliğimi yaşayamadım, çile
Yaşanmadan geçen yıllar utansın
Yâr yanımda yoksa eksiktir dünya
Sessiz ağlar içim, susar her hülya
Gönülde açmayan her solgun rüya
Dalsız kalan çiçek utansın
Ömür dedikleri bir avuç nefes
Sevda yoksa hepsi yalan, hepsi ses
Yanıp da kül olan şu gönül kafes
Kapanmadan biten ömür utansın
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 11:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!