Gecenin karanlığı,
Yırtıp parçalar,yüzünde ki maskeni,
Ay ışığında,gizleyemesin kendini.
Yıldızlar kurşun misali,
Delik,deşik eder bedenini,
Düşüncelerin bin parçaya bölünür.
Toplayamasın karışır zihnin.
Kara bulutlar çöker,kirpiklerine,
Göz pınarların taşar.
Feryadın yırtar,göklerin kara çarşafını
Haykıra,haykıra ağlarsın ama!
Kimse duymaz sesini.
Kendi kendinden utanmalısın!
Kayıt Tarihi : 27.12.2005 00:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)