Karanlığın ışıkla buluşacağı yere
O kadar çok yaklaşmışken
Ve saadetten sarhoş günlere
Belki bir adım belki bir nefes
Belki bir tebessüm kalmışken
Erken erken
Bırakıp giden bir sevgili tanıyorum
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Antolojide sayfama ilk eklediğim şiirdir.
ne zaman ki biri utanılacak bir iş yapar
başkası adına utanırım!
yahu İnsan utanır mı başkasının yaptığından utanıyorum
Geçer içimden
kalemine sağlık şair
tebrikler dizelere
***Erken erken
Bırakıp giden bir sevgili tanıyorum
Yahu utanır mı insan başkasının yaptığından?
Utanıyorum...****
ne güzel bir sesleniş/ne güzel bir utanma bu..''eyvallah''dedirtiniz bana da;)) size rastlamak güzeldi..tüm şiirlerinizi okuyacağım..yüreğinize sağlık..tşk.ler
Başkasının yaptığından bile utanan insan, büyük insandır vesselam! Utanmak güzel şeydir dostum.İnsanın insanlığının bir göstergesidir.Şiirlerini bu kadar geç keşfettiğim için,iki yıldır antoloji com üyesi olmamdan utanıyorum!!!
osman bey yeni şiirleriniz yok mu? bekliyorum...
Şiirin insanı delirten damarını sımsıkı tutmuş,bırakmıyorsun..Bizi de düşün be Osman afedersin,Üstad,bu kadar teşaür arasında sana rastlamak,günün en güzel tarafıydı
' Erken erken
Bırakıp giden bir sevgili tanıyorum
Yahu,utanır mı insan başkasının yaptığından?
Utanıyorum... ' ...
Ben gibi bir şiirdi...Çok sevdim...Tebrikler...
tebrikler osman kılıç...sevgiler.....
Tek kelimeyle harika olmuş..bende utanıyorum:))
Bu şiir ile ilgili 29 tane yorum bulunmakta