Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
öyle olur değil mi bazen utanır da söyleyemeyiz tüm gece boyunca onun için ezberlediğimiz sözcükleri.. susaırız ya da sözü değiştiririz.. 'bir bardak su alır mısın?' deriz.. 'susadın mı?':::)) aynı şiirdeki gibi...
aslında sesin deki tınıdan anlaması gerekmezmiydi
susuzluğun gerçek sebebini...?
tebrikler...
güzel bir siir .kutlarim
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta