çelimsiz hislerim yabana attı beni,
haykırışlarım, pas tutan sükut nöbetlerinde,
şekilleniyor artık tüm aklımda kalanlar,
geçsede bir ömür, zihnimden unutkanlığa,
her akla düştüğünde,
hücum ediyor göz yaşlarım göz çukurlarıma,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta