31 aralık yılın son günü
Havada kar tanesi yer bir okadar soğuk
Gazzede yalın ayaklı çocuklar sesleri boğuk
Haykırrırken buz tutmuş feryatlarla
Duyulmaz çığlıkları,çırpınışları
Ne üste elbise, ne başta çatı
Duyulmaz çığlıklar kalpler çok katı
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Gazze'nin güzel çocukları ..kelimeler kifayetsiz.. Üşüyoruz...Gönlünüze sağlık.
Gazzeli çocukların gözleri
yeşil ve siyah,
göklerde asılı kalmış bir ah.kendi köklerinde ezeli tutsak,
cennete yakın, düşlere uzak.kömür gibi kirpiklerine
karanlığın ayazı vurur;
kırmızı gölgelerde
incecik gelincikler üşür.öksüz yaşlar
derinlerden,
soğuk yanaklara isli izler düşürür.körpe renkleri,
ıssız kuytularda
tılsımlı kelimeler büyütür.suskun göz bebekleri;
yalnız ve susuz.tenhasında
beyaz güvercinler,
kanatlarında kadim tekbirler,
ölüme meydan okur.hepsi inadına güzel,
inadına korkusuz.yeşil ve siyah,
bir ah;
göklerde asılı.
son asrın lanetinden yorgun güzel,
cennetten ebedi alacaklı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta