Üşüyorum
Üşüyorum yine, haziranın ortasında, iliklerim buz.
Vazgeçiyorum artık gidişlerinden, gelişlerin içimde bir nükte
Dünyadan geçiyoruz, istemiyorum artık geceyi
Gelişlerini yazmaktan da geçiyorum, geçtiğimiz yerlerden ’de.
Gidiyorum bir uzak memlekete ne yağmuru var ne rüzgarı,
Özlemi sen olmayacaksa bu şehrin, geçiyorum buradan ’da
Sana çıkmayacaksa bu yol, buradan’ da geçmeyeceğim
Vazgeçiyorum bu yoldan, senden değil yokluğundan geçiyorum şimdilerde.
Vazgeçiyorum artık işte, bir parça yokluğundan, bir parça sensizliğimden.
Yoruldum kapında yandım, üşüdüm, buz tuttum.
İstemiyorum artık gelme, vazgeçiyorum.
İçimdeki yokluğunla, gözümdeki yaşla çizerim gidişlerini,
Dualarıma sarılır yatarım,
Unutmam, ama istemem artık gelme.
Gidişlerini artık sensiz istemiyorum, vazgeçiyorum ben.
Seni kendime olan yokluğumdan geçiyorum,
İstemiyorum sensiz bir şehri,
Kaybolacaksak’ da beraber kaybolalım
Gideceksek’ de beraber gidelim,
İstemem ötesini, vazgeçerim artık.
Kayıt Tarihi : 27.5.2017 22:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hüzün hastalığına kapılmış bir adamın hikayesiydi oda şiirlerde saklı.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!