alaca karanlığın bulanık rüyalarında karman çorman yazılar
ki sabahın köründe kelime kırıntıları kurumuş aralarında
kirpiklerim yapış yapış
demir parmaklıklarına çok yıllık hücresinin
kaynaşmış kadit mahkûm elleri gibi
çatlak dudaklarımda hırıltılı mırıltıları kafiyelerin
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




'çok gereksiz bu bağımlılık lüzumsuz
fakat ne yapayım ki böyle besleniyorum'
......
Demek ki son zamanlarda başka türlü beslenemiyorsunuz.
Umarım biraz da yollardaki güzelim yaprak sarılığında salınırsınız. Havalar çok güzel bu aralar.
(minik bir düzeltme: karman curman değil, karman çorman olacaktı sanırım.)
Belki de şiiri yazmak yerine yaşamak lazım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta